Skip Navigation Links
Skip Navigation Links

Skip Navigation Links

Karolien gaat Noors

   Minimaliseren
Foto's! - maandag 4 november 2013

 

Met twee voetjes weer in belgenland, het hoofd nog wat in de wolken.  Maar ik ben weer thuis en terug in VCOV-routine.  

Veel mensen vroegen me naar foto's.  Hierbij een link naar een kleine selectie.  Uit respect en op vraag van de Noren zal ik geen foto's van kinderen of leerkrachten online zetten.

Link naar foto's

Ha det bra!

 

 

 
Zelfs aan Noorse liedjes komt een eindZelfs aan Noorse liedjes komt een eind - vrijdag 1 november 2013

 

Heeft iedereen genoten van een vrije dag daar in Vlaanderen? Hier geen religieuze feestdagen, dus een gewone werkdag.  De laatste volledige dag dat ik hier in Noorwegen was. Het klinkt als een cliché, maar het ging echt wel snel. Ook vandaag ging ik weer meedoen in de lagere school van Tistedalen. Deze school gaat van klas 1 tot klas 7, de lagere school duurt dus een jaartje langer dan bij ons. 

Elke vrijdagochtend komt de hele school samen om gezamenlijk de week af te sluiten. Elke week is een ander leerjaar aan de beurt om dit creatief in te vullen. Deze keer was het de beurt aan het derde leerjaar, ik was dus héél benieuwd. Ook de special needs kids uit de ‘fortified’ afdeling nemen hier aan deel, dus het is absoluut een inclusief moment met alle leerlingen en alle leerkrachten.

En jawel, ik stond er bij en ik keek er naar. Het derde leerjaar (twee klasgroepen) bracht een heel concert met een tiental liedjes. Zonder tekstblad, volledig uit het hoofd. Geen valse noten en de blonde enthousiaste kopjes waren duidelijk goed voorbereid. De onderdirecteur Sjur speelde piano en zorgde voor extra sfeer. 

Daarna ging ik mee naar de klas met het vierde leerjaar. Zij maakten een wiskundetest en ook vandaag kon ik me niet van de indruk ontdoen dat het niveau er toch wel lager ligt dan in een Vlaams vierde leerjaar. Ik moet toch eens opzoeken hoe het zit met de ranking van Noorwegen in de PISA-resultaten... De leerkracht differentieerde door twee jongens die het moeilijk hadden, maar een stuk van de test te laten maken. 

Na de middagpauze mocht ik de twee laatste lesuren volgen in groep 7 (13-jarigen, een ‘zevende’ leerjaar).  De klasleerkracht is een jonge, gemotiveerde mannelijke leraar die deze groep al begeleid sinds groep 4. Het blijkt geen regel, maar heel vaak volgt een leerkracht dus een groep hogerop en begeleid kinderen gedurende meerdere jaren. Volgens hem heeft dit alleen maar voordelen omdat hij de kinderen, de groep en de ouders enorm goed leert kennen en hen zo het best kan begeleiden. Hij vertelde dat er volgende week een ouderavond is waar ouders én hun kind samen komen praten met de leerkracht. Ze zien het als een meerwaarde om de kinderen te laten deelnemen aan het gesprek met de ouders. 

Ik volgde een les ‘natuur en wetenschappen’ waarbij de leerlingen na een gezamenlijke instructie zelfstandig in groepen aan de slag gingen en indien ze het wensten in een computerlokaal informatie mochten gaan opzoeken. De leraar gaf de les in het Engels.  CLIL (Content and Language Integrated Learning) dus: een vak geven in een vreemde taal. En dat ging verbazend vlot. Tenslotte ook nog meegeven dat er zichtbaar heel veel wederzijds respect was tussen de leraar en zijn leerlingen, er hing een open sfeer in de klas. De leerlingen spreken hem aan met zijn voornaam. En ’s middags gaf de leraar al zijn leerlingen een hand en wenste ze elk persoonlijk een goed weekend. Mooi om te zien!

Vanavond gingen we voor de laatste keer samen in groep uit eten. Het jachtseizoen is hier aan de gang dus werden we door de Noorse organisatie uitgenodigd om wild te gaan eten.  “Let’s get wild!” Ik koos voor een wilde tapas en kreeg een stukje rendier, een stukje eland, een stukje fazant… met daarbij de plaatselijke juniperbessen (jeneverbessen) en ‘molter’ (veenbramen?!). Ik kan het jullie aanraden! 

Tot zover mijn Noors avontuur.  Morgen in de vroege ochtend reis ik met de trein naar Oslo om van daaruit terug naar België te vliegen!  Jeg må gå. Ha det!

Karolien, 1 november 2013

 

 

 
High five!High five! - donderdag 31 oktober 2013


”Jeg heter Karolien.  Jeg kommer fra Belgia.”

Zo stelde ik me vandaag meermaals voor in de basisschool waar ik een dagje ging ‘meedraaien’.  Al die blonde kopjes en dat leuke taaltje, echt wel tof! Wist je dat ‘flink’ in het Noors ook flink is? 

Eerst volgde ik de special needs teacher die werkt met Mohammed, een 11-jarige Somalische jongen met een meervoudige handicap (in een rolstoel).  Hij krijgt elke dag individueel les van een special needs teacher en een paar keer per week komt een fysiotherapeut van buiten de school om hem therapie te geven.  Daarnaast heeft hij een persoonlijke assistent (=geen leerkracht) die zorgt dat hij geraakt waar hij moet zijn en zij verzorgt hem.   Eén of twee uur per dag gaat Mohammed naar zijn klasgroep (groep 5) waar hij gewoon de les volgt. Is dit inclusie of niet? Of inclusie in de mate van het mogelijke?  In elk geval, Mohammed is een heel vrolijk jongetje dat zeer goed begeleid en opgevolgd wordt.  High five, en hij stak zijn kleine armpje in de lucht!

Daarna ging ik mee met de special needs teacher van Samuel, een 7-jarige intelligente jongen met autisme en selectief mutisme (hij spreekt niet).  Hij zit in groep 2 en volgt daar zo veel lessen als mogelijk.  Zijn persoonlijk assistent is de hele dag bij hem.   Zijn special needs teacher haalt hem een paar uur per week met een groepje uit de klas om hem op maat les te geven.   Hij lijkt zich goed te voelen in de klas en heeft er een zorgzaam vriendje.

Tot zover de bijzondere kids!  Tegelijkertijd kreeg ik ook een beeld van hoe een dag in de gewone basisschool verloopt.  Mijn eerste indruk: er wordt veel tijd gemaakt om te spelen!  De school begint om 8u30.  Om 9u30 is er een eerste speeltijd en gaan alle kinderen naar buiten.  Weer of geen weer! Om 11 is er middagpauze en eten de kinderen in de klas hun boterhammetjes.   Daarna gaan ze weer buiten spelen. Om 13u is de school uit en is er de keuze om naar huis te gaan of te blijven in de SLP (school-leisure-programme, een soort ‘binnenschoolse’ opvang). Deze is open tot 16u30, de kinderen kunnen er deelnemen aan de activiteiten of hun huiswerk maken en krijgen er indien gewenst een maaltijd. Ook ’s morgens vanaf 7u kunnen ze hier al terecht. Ouders moeten hiervoor betalen, maar toch blijft een groot deel van de kinderen hier in de namiddag aanwezig. ’t Viel me dus op dat er niet zo veel lesuren zijn op een dag. ‘k Heb een paar lessen kunnen volgen in groep 2 (2e leerjaar) en mijn persoonlijke indruk was dat ze schools niet zo ver staan als in het tweede leerjaar in een Vlaamse klas.

Vanavond werden we uitgenodigd in het huis van Marianne Stokke , de verantwoordelijke van deze cursus. Fijn om ook eens het Noorse huiselijk gevoel hier te mogen meemaken. Er waren hapjes en drankjes en er was veel tijd om met de andere mensen ervaringen van de dag uit te wisselen.  En voor de meesten was er het eerste glaasje alcohol van de week. Zei ik al dat Noorwegen peperduur is? 

Oh ja, we waren vandaag regionaal nieuws en stonden paginagroot met een foto in de krant!  “Lærer om inkludering i Halden”  Even beroemd dus.

Indien je als lezer een reactie kwijt wil of zelf vragen hebt, dan hoor ik ze graag.  Ik merk dat er toch wel heel wat mensen de blog volgen. Wanneer ik thuis ben zal ik ook wat foto’s online zetten. Momenteel zijn het er zo veel en er is te weinig tijd om een goede selectie te maken om ze hier online te zetten. Reacties dus…heel graag naar karolien.bouchet@vcov.be.  Het mag zelfs in het Noors, laat je gerust gaan!  Jeg forsøker å lære norsk. 

Skål!

 

 
Grenzen verleggenGrenzen verleggen - woensdag 30 oktober 2013

 

We hebben geluk, vandaag was het opnieuw zonnig en helder weer. Een indian summer in Noorwegen. En met zo’n mooi landschap, de typische houten huizen en de fjorden, kan ik alleen maar denken dat ik niet alleen professioneel maar ook buiten de 'werkuren' hier toch wel verwend word. 

Na al hetgene ik de voorbije dagen hoorde en zag over inclusief onderwijs, begon ik de indruk te krijgen dat leerkrachten hier ‘supermensen’ moeten zijn. Ook al krijg je veel ondersteuning en is de infrastructuur waarin je mag werken perfect… je moet het toch maar doen.  

Het was daarom zeer boeiend en interessant om vandaag een bezoek te brengen aan de lerarenopleiding. Hoe maakt men jonge mensen klaar voor deze manier van werken?  Hoe staan zij zelf tegenover diversiteit en inclusie?

We werden ontvangen in de hypermoderne Høgskolen i østfold. Ook hier weer een splinternieuw gebouw waar een briljante architect vrij spel heeft gekregen. Docent Odd Eriksen gaf een lezing over de geschiedenis van inclusief onderwijs in Noorwegen. Absoluut zeer boeiend om te horen welke ontwikkelingen hier geweest zijn. Ze zijn zeker niet over één nacht (Noors) ijs gegaan. 

Daarna ontmoetten we vijf studenten die momenteel in het eerste jaar van de lerarenopleiding zitten en we konden onze vragen rechtstreeks aan hen zelf stellen. Jonge, enthousiaste mensen met veel idealen maar tegelijkertijd ook erg vlot en ontspannen. Ze vertelden heel open over hun motivatie, hun kijk op inclusief onderwijs, hun eigen ervaringen met klasgenoten met beperkingen, hun verwachtingen. Het was fijn om te horen dat ze met zo veel vertrouwen naar de toekomst kijken en ze hebben me echt wel geraakt.   Als dit de volgende generatie leerkrachten wordt in Noorwegen…knap! Of hebben ze ons bewust laten kennismaken met een select groepje uitstekende studenten? Mijn kritische ik kan en durf ik precies toch niet volledig uitschakelen.  

Deze studenten zullen binnen vier jaar afstuderen als leerkracht. Indien ze dit wensen kunnen ze zich nog bijscholen tot ‘special needs teacher’. Maar hoedanook zullen ze moeten leren omgaan met diversiteit in hun klas. Ze zullen zeker geconfronteerd worden met kinderen met bijzondere noden in hun klas. Teamteaching is een uitdaging! De samenwerking tussen klasleerkracht, special needs leerkracht en klasassistenten is enorm belangrijk om dit te laten slagen. En tegelijkertijd een valkuil! Momenteel krijgen beginnende leerkrachten gedurende één jaar coaching en begeleiding. Zelf vinden ze dit nog onvoldoende en zijn ze vragende partij om dit uit te breiden. Ik moest meteen denken aan onze mentoruren in Vlaanderen…

Grenzen dus verleggen hier in Noorwegen. Ook letterlijk. We gingen vandaag heel even naar Zweden over de beroemde bruggen in Svinesund.Een prachtig zicht over het fjord! Een beeld om in te kaderen en mee naar huis te nemen.

God natt, sov godt!

 

 

 
Echte vikingen slapen buitenEchte vikingen slapen buiten - dinsdag 29 oktober 2013

 

Oké, ik ben uit mijn Scandinavisch lood geslagen. Ik had me wel aan wat verwacht bij het bezoeken van de scholen maar dit had ik me niet kunnen voorstellen. 

Vanochtend vroeg werden we verwacht in de Tistedalen Skole voor een kennismaking en een rondleiding. Ik vertelde gisteren al wat over enkele scholen in de regio met een ‘fortified’ section. Deze school is er zo eentje. Momenteel  volgen er 7 kinderen met een meervoudige handicap inclusief onderwijs. 

De school is prachtig gelegen, midden in de natuur, aan een groot meer. Het is een splinternieuw gebouw (2010) gebouwd volgens het principe van ‘universal design’ en dus volledig voorzien op alle mogelijke handicaps (lift, markeringen voor slechtzienden, aangepast sanitair, pictogrammen…).    

Elke klasgroep beschikt over drie lokalen: één klaslokaal, één lokaal om in groepjes te werken en één lokaal met vestiaire (kinderen dragen pantoffels in de school) en eigen sanitair. De special needs kinderen zijn toegewezen aan een gewone klasgroep maar krijgen steeds ondersteuning van minstens één special needs teacher of klasassistent. Naargelang hun noden krijgen ze van buitenaf nog therapie. In de mate van hun mogelijkheden zijn ze aanwezig in hun klasgroep maar er is voor hen ook een volledig aparte afdeling op school. Elke leerling met special needs heeft ook nog zijn eigen persoonlijk lokaal! Hier kunnen individuele lessen gegeven worden, kan de leerling rusten, heeft zijn eigen pc… De kritische lezer zal zich nu afvragen in welke mate dit inclusie is. Ik laat het nog even in het midden. In elk geval heeft Vlaanderen nog een lange weg af te leggen, willen we dit nastreven… Zullen we starten met een dikke portefeuille en een grondige mentaliteitswijziging?!

Leerlingen met leerproblemen of lichte mentale beperkingen zitten uiteraard ook in de gewone klasgroepen en krijgen les op maat in kleine groepjes of individueel indien nodig. Hier had ik graag nog een beter zicht op gekregen, hopelijk kan dat nog tijdens de volgende dagen!

Daarna naar Brekkerød Kindergarten voor kinderen van 1 tot 6 jaar. Opgelet, noem dit geen ‘school’. De 5-jarigen worden er wel in een pre-schoolklas voorbereid op hun schoolstart wanneer ze 6 jaar zijn. Ook hier was alles modern, comfortabel en ruim. Ongeveer 20 kindjes per groep, met telkens 4 volwassen begeleiders. ‘Kindergarten’ in Noorwegen is niet gratis, ouders moeten hier toch wel een aardige som voor betalen. Brekkerød heeft ook een speciale afdeling voor jonge kinderen met special needs.  Wanneer zij 6 jaar zijn stromen ze door naar de Tistedalen Skole in de buurt.  

Kindjes die overdag nog moeten slapen, doen dat buiten! Op het terras buiten de Kindergarten stonden vandaag 5 kinderwagens op een rij… met slapendje peutertjes *smelt*. ‘Slapen’ gebeurt altijd buiten, ongeacht het seizoen en de buitentemperatuur. De kinderen spelen ook heel veel buiten, tot -20°, geen enkel probleem!  ‘This is how we make our children to become Vikings’.  

Ook was er vandaag tijd voor wat cultuur. We bezochten het majestueuze fort Frederiksten  dat waakt over de stad Halden en herinnert aan de strijd tussen Denemarken-Noorwegen en Zweden. ’t Was prachtig helder weer vandaag en het uitzicht was fantastisch! 

Vi ses i morgen!



 

 
Noors voor beginners... - maandag 28 oktober 2013

 

God kveld!*

Een snelle blik op de Vlaamse krantenkoppen zegt me dat er vandaag een storm was in België? Staat alles en iedereen nog recht? Hier in Noorwegen werd ik vandaag geconfronteerd met een storm aan indrukken en informatie. 

Voormiddag bezochten we het ‘Familiens Hus’ in Halden. Hier gaf een arts ons een blik achter de schermen van het Noorse gezondheidssysteem. En jawel, ze zijn goed georganiseerd! Voor kinderen tot 16 jaar is gezondheidszorg volledig gratis. In hetzelfde gebouw brachten we een bezoekje aan een dienst die ik het best kan vergelijken met Kind&Gezin en er was ook een crèche waar jonge kinderen en hun moeders elke dag gratis terecht kunnen.  

Namiddag mocht ik kennismaken met het ‘Municipal Centre for Social and Pedagogical Services’.  In dit centrum kunnen scholen of ouders  melden wanneer een kind bijzondere noden heeft.  Hier wordt dan een IEP (Individual Education Plan) opgesteld, waaruit ook moet blijken welke zorgen het kind precies nodig heeft. Met dit IEP kan de lokale school dan aan de slag.

Het kind met bijzondere noden blijft in zijn eigen buurtschool, maar krijgt extra ondersteuning van bijzondere leerkrachten, therapeuten en specialisten. Voor kinderen met ernstige beperkingen zijn er twee scholen in de regio met een ‘fortified’ setting. Dit zijn gewone scholen die speciaal uitgerust zijn om ook deze kinderen in een inclusieve werking op te nemen.  

De internationale discussie na de voorstelling van het Noorse inclusieve onderwijssysteem was stevig. Het is ondertussen 20 jaar geleden dat het afbouwen van de buitengewone scholen voor kinderen met beperkingen hier is begonnen. Het is ook zeker een kwestie van zeer competente leerkrachten die zich hun hele loopbaan kunnen blijven professionaliseren.  Ook de lerarenopleiding speelt een belangrijke rol!  En dan uiteraard het kostenplaatje. Het begrip ‘oil money’ kwam vandaag meermaals ter sprake. Voor wie nog niet zo goed op de hoogte is: Noorwegen is, vooral dankzij hun olie, één van de rijkste landen ter wereld! Een stuk van dat geld gaat zeker naar onderwijs en gezondheidszorg. 

Nou, het klinkt allemaal mooi in theorie. Ik kijk er naar uit om het in de praktijk te kunnen zien. Hoe pakken ze het nu in de dagdagelijkse praktijk aan? Wat vinden kinderen en jongeren er zelf van? En hoe worden ouders hierin betrokken? Morgen meer… dan starten de schoolbezoeken!

Hilsener fra regntunge Halden! 

 

*Goedenavond

 

 
Karo till Norge - zondag 27 oktober 2013

Hier zijn we dan! Helemaal live vanuit het Hoge Noorden. Na een toch wel lange en vermoeiende reis ben ik in Noorwegen geraakt. Volgens de taxichauffeur is het hier momenteel 'extremely hot'. Jawel, de thermometer haalt hier 13 graden. 

'k Heb vanavond ook al kennisgemaakt met het bonte gezelschap. Het is een mooie mix van mensen uit Duitsland, Italië, Cyprus, Slovenië, Polen en België. Iedereen is enthousiast en het ziet er naar uit dat het een heel boeiende week zal worden. Nieuwsgierig? Hieronder een snelle vertaling van het programma van de week! Tot morgen!

Zondag 27 oktober

Reis van België naar Noorwegen.  ’s Avonds kennismaking met de andere cursisten.  We zijn met 13 mensen uit 6 verschillende landen.

Maandag 28 oktober

VM: bezoek aan ‘Municipal Health Centre’, meer informatie over Noorse gezondheidssysteem

NM: bezoek aan ‘Municipal Centre for Social and Pedagogical Services’, meer informatie over IEP’s (Individual Education Program) voor kinderen met bijzondere noden

Dinsdag 29 oktober

VM: bezoek aan basisschool met inclusiewerking

NM: bezoek aan Brekkerod Kindergarten

AV: sociale avond met leerkrachten en directies van diverse scholen uit de buurt

Woensdag 30 oktober

VM: bezoek aan de lerarenopleiding, lezing over inclusie

NM: even de grens over naar Zweden

Donderdag 31 oktober

VM + NM:  meedraaien in een school naar keuze.  Voor mij zal dat de ‘Tistedalen School’ zijn.  Dit is een school waar kinderen met alle mogelijke beperkingen in een inclusieve setting onderwijs krijgen. 

NM: meeting met de Chief Educational Officer van de stad

Vrijdag 1 november

VM + NM: idem donderdag in dezelfde school

Zaterdag 2 november

Terugreis van Noorwegen naar België!

 

 
Velkommen...Velkommen... - zondag 13 oktober 2013

 

VCOV-medewerker Karolien zal tijdens haar herfstvakantie een internationale cursus over ‘inclusief onderwijs’ gaan volgen in Noorwegen.  In Scandinavië zijn er praktisch geen buitengewone scholen meer.  Kinderen en jongeren met autisme, in een rolstoel of met leermoeilijkheden worden in een gewone klas opgenomen.  Iedereen zit in het gewoon onderwijs.   Een ideaalbeeld of een norm?

Aan de cursus zullen 13 mensen uit 6 verschillende landen deelnemen.  Het programma belooft heel interessant te worden.  En tegelijkertijd is het een uitdaging om met verschillende landen rond de inclusiegedachte in dialoog te gaan.   Karolien zal vanuit het Hoge Noorden elke avond een verslagje schrijven in deze VCOV-blog.  Dus… volg en leef mee!  Vanaf 27 oktober…

"Deze actie wordt uitgevoerd met de steun van de Europese Commissie via de COMENIUS-actie van het Europese Een Leven Lang Leren Programma"

 

 

   Minimaliseren